Oogsten mislukt door overstromingen? In de regeneratieve landbouw niet.

Vorig jaar op dezelfde dag was het 31 graden. Deze lente is het anders. Het regent aan een stuk door. We klagen er allemaal over en zitten liever buiten in de zon om weer een beetje bij te tanken na een grauwe winter. Ook ik zit nu thuis, onder een dekentje, met het getik van de druppels tegen de ruiten.

Wij maken ons allemaal druk over of de zon wel gaat schijnen op onze vakantiebestemming, maar de voedselindustrie en met name de boeren hebben een veel grotere zorg.

Wekelijks krijg ik updates van onze AGF-leveranciers over de kwaliteit van de oogsten, de situatie bij de boeren en de voorspellingen voor de komende weken. Het ziet er allemaal niet al te best uit.

Er is nauwelijks bloemkool en broccoli, ijsbergsla is veel kleiner, prei is dunner, de rabarberoogst is volledig verloren gegaan, aardappelen van vorig jaar worden uit de koelcellen gehaald omdat er geen aanvoer is en kruiden groeien niet door de natte weersomstandigheden. Al met al, de Nederlandse boer heeft het ontzettend zwaar en staat letterlijk onder water.

Op hetzelfde moment sta ik met mijn voeten in de klei bij Regeneratieve Boerderij Schevichoven. Ondanks het natte weer, is hier nauwelijks een plas in het landschap te zien. De groene asperges worden geteeld en op kleine elektrische karretjes rijden de telers vrolijk over het land. Niemand lijkt zich druk te maken over het weer.

Ik kijk mijn ogen uit. Rijen vol met bomen, bloemen, kruiden, bessen. Elk hoekje van de akker lijkt te bestaan uit een bosrand vol met leven. Geen akker met aardappels of graan zo ver het oog reikt. Nee, op deze boerderij ziet alles er anders uit dan ik gewend ben.

Er wordt vooral gewerkt met meerjarige gewassen. Die wortelen diep in de grond en houden het water vast. Als het droog is, hebben de diepgewortelde gewassen genoeg water, en als het nat is, houden ze de vele regen van de afgelopen maanden goed vast in de grond. De bodembedekkers, kruiden en bloemen slaan CO2 op en verrijken de bodem. Er wordt niet geploegd en er worden geen pesticiden of kunstmest gebruikt, waardoor de grond vol nutriënten en leven zit en dus super vruchtbaar is.

Doordat er met wel 40 verschillende gewassen wordt gewerkt (polycultuur), bouwen ze bestaanszekerheid op. Want die kersenplaag van vorig jaar heeft veel kersenboeren de das omgedaan. Natuurlijk had Schevichoven hier ook last van, maar er stonden nog 39 andere gewassen die niet waren aangetast en gewoon geoogst konden worden.

Na 5-7 jaar verdient dit nieuwe systeem zichzelf terug en levert een minimale omzet van €30.000 per hectare op voor de boer.

Hopelijk leren huidige boeren van pioniers zoals Schevichoven en andere voedselbossen en regeneratieve boerderijen die deze stap naar een andere manier van verbouwen al zijn gestart. Dit is niet alleen belangrijk voor het redden van klimaat en biodiversiteit. Het is voor iedereen van belang. Voor de bestaanszekerheid van de boer, de bestaanszekerheid van de economie en die van ons voedselsysteem.